برج آزادی

بنای آزادی از میراث غنی معماری ایرانی، اسلامی، و با دست توانای معماران و هنرمندان ایرانی شکل گرفته است.

تاریخ افتتاح:  1350 طراح و ناظر، مهندس حسین امانت، ارتفاع از سطح میدان 45 متر

پیمانکار: شرکت ماپ، مهندس محمدپور فتحی طول بنا 63 متر

مهندس محاسب: شرکت او، آروپ و همکاران، عرض بنا 42 متر

مدت عملیات ساختمان: حدود 30 ماه، ارتفاع قوس اصلی 21 متر

سنگ:قنبر رحیمی، غفار داور پناه، ارتفاع طبقه اول 23 متر

استخوان بندی اصلی بنا از بتن مسطح است و سنگ های ضخیم معدن جوشقان (اصفهان) آن را می پوشاند. کلیه سنگ های بنا که تا 40 سانتیمتر ضخامت دارند، بعنوان قالب دائمی بتن استفاده شده است. پایه های اصلی بر مستطیل پایه با ابعاد 24X36 متر استوار شده اند و با هندسه ای بدیع به ترتیبی پیچ می خورند که استواری قوس طاق اصلی را در محور اصلی برپایه ها ممکن می سازند.

بنا از نظر کارهای سنگی بی نظیر است به طوری که نمای آن حدود 25000 قطعه سنگ با نزدیک به 15000 شکل متفاوت با سطوح پیچیده و قوس دار، به کار رفته است، و کارهای اصلی سنگ از استخراج تا نصب به عهده سنگ کاران با ذوق کشورمان بوده است.

درهای ورودی اصلی از انواع سنگ گرانیت همدان (سنگ خارا) ساخته شده و در حدود 7 تن وزن دارد. و همچنین سنگ های کف و آب نماها و … که از کردستان استخراج شده نشان دهنده غنای معادن ایران و هنرمندان کشور است.

نمای بنای برج با تلفیقی از معماری دوره باستانی و اسلامی طراحی و بنیان شده است .

- نمای ضلع شمالی و جنوبی نشانگر سبک معماری دوران اسلامی است.

نمای ضلع شرقی غربی، طاق بزرگی است با الهام از طاق کسری و منحنی قوس طاق های ساسانی که معماری ایران باستان را تداعی می نماید ساخته شده اند.

بر فراز قوس ساسانی قوس شکسته، محراب گونه ای است که سطح قوس با طرح پر طاووسی و کاشیکاری معرق شکل گرفته است. قوس ها با هندسه مخصوص به طاق باستانی منتهی می گردد.

پیشانی بنا معرف برج های قدیم ایران با سر بر جهان دوران سلجوقی و غزنوی و برج و باروهای بناهای ایرانی است.